زهی خیال باطل !

شانس که نداریم الان هم باید ۵۰ هزار تومان ناقابل برای خرید یه مودم Adsl جدید بسلفیم (یعنی بپردازیم).

بعد از دو سال کار کردن با این مودم یعنی دقیقا دو سال بالاخره عمرش به سر اومد. وقتی فاکتور خریدش رو نیگاه می‌کردم همین تیر ماه سال ۱۳۸۵ بود که مودم رو خریدم و برای اولین بار دایل‌آپ پر سرعت دار شدم و به دنیای جدیدی دخول کردم.

اما حالا بعد از فقط دو سال باید یه ۵۰ تومن دیگه بسلفم و یه مودم دیگه بگیرم واقعا آدم می‌سوزه که بعد از دو سال خاموش و روشن شدن با دوست قدیمیش باید باهاش خداحافظی کنه و بره سراغ یکی دیگه.

نمی‌دونم چرا دیگه این دوست قدیمی چراغش رو برام روشن نمیکنه؟؟ شاید دیگه از دستم خسته شده؟ نمیدونم چرا بعد از دو سال عشق بازی تو یه شب تابستانی چراغ لینکش رو برای همیشه برام خاموش کرد؟ ولی هنوز چراغ‌های سبز دیگش کماکان وفادار موندن اما چه فایده که درد من همین چراغ لینک که بعد از دو سال روشن بودن بالاخره خاموش شاید هم عمرش تموم شده شاید هم مریض شده؟

کسی دکتر آشنا سراغ داره؟ کی میدونه دوای دردش چیه؟ یا اصلا مریضیش چیه؟ آقای دکتر خوب میشه؟؟

بعد نوشت: مودم جدید تهیه شد! (D-Link DSL-320T با گارانتی سه ساله و قیمت ۳۶ هزار تومان)

برچسب‌ها: adsl, مودم, کمک مردمی, بد شانسی, دکتر, شانس